Terapia kwiatowa Bacha

Paramedycyna

Terapia kwiatowa Bacha to alternatywna metoda pseudoterapeutyczna, opracowana przez Edwarda Bacha, oparta na podawaniu rozcieńczonych preparatów bazujących na brandy i wodnych maceratach płatków kwiatowych. Badania naukowe nie potwierdziły żadnego działania kwiatowych preparatów Bacha (leczniczego, uzależniającego), a wyniki terapii były równe efektowi placebo. Preparaty zostały opracowane i opisane przez Bacha w latach 1928–1935, opis zawierał preparaty przygotowane z użyciem kwiatów 38 różnych roślin.

W swoich pierwszych preparatach Bach używał kropel rosy, którą zbierał z płatków kwiatów po czym mieszał je w proporcji 50:50 z brandy, co nazywał „nalewką macierzystą” lub „esencją”. Bach twierdził, że zebrana Rosa zawiera „wibracje kwiatowe” czyli zachowują właściwości lecznicze rośliny, mimo że żadne związki chemiczne nie przechodzą do kropel rosy.

Terapia kwiatowa Bacha wykazuje pewne podobieństwa do homeopatii, jednak nie jest homeopatyczną metodą leczenia – nie spełnia dwóch podstawowych warunków: przygotowywania medykamentów według potencjowania, ani wymogu doboru leków na zasadzie podobieństwa.

38 esencji Bacha koresponduje z 38 negatywnymi stanami emocjonalnymi. Bach wierzył w ich holistyczną moc leczenia negatywnych emocji w przypadku dowolnej choroby, lecz obecnie esencje kwiatowe Bacha są stosowane w przypadku problemów psychologicznych, bólu i stresu.

Esencje mogą być bezpiecznie łączone z innymi lekami. Są uważane za najprawdopodobniej bezpieczne i są dozwolone do stosowania przez dzieci, kobiety w ciąży i osoby w podeszłym wieku. Ze względu na to, że zawierają alkohol są przeciwwskazane w przypadku byłych alkoholików. Czasami na początku terapii może nastąpić pogorszenie stanu zdrowia, mające postać nasilenia dotychczasowych objawów chorobowych, zanim dojdzie do poprawy stanu zdrowia.

Esencje kwiatowe są dobierane indywidualnie dla każdego pacjenta na podstawie siedmiu psychologicznych przyczyn chorób, które wyróżnił Bach: strach, niepewność, niewystarczające okazywanie zainteresowania swoją aktualną sytuacją, samotność, podatność na wpływy i sugestie innych osób, przygnębienie lub rozpacz, zamartwianie się o dobro i bezpieczeństwo bliskich.

Paramedycyna
Terapia wibroakustyczna

Terapia wibroakustyczna to rodzaj terapii, o niepotwierdzonej dotąd skuteczności. Według opisu zwolenników metoda polega na kontaktowym oddziaływaniu drgań akustycznych na chore tkanki (co faktycznie nie ma miejsca ponieważ budowa urządzenia do terapii pozwala jedynie na kontakt ze skórą). Według wstępnej oceny terapia ta może mieć działanie łagodzące nasilenie bólu w …

Paramedycyna
Makrobiotyka

Makrobiotyka Makrobiotyka lub dieta makrobiotyczna to rodzaj diety, mającej według jej zwolenników zapobiegać chorobom, zapewniać dobre samopoczucie oraz sprawiać, że stosująca ją osoba nie będzie podatna na niespodziewane pogorszenie zdrowia, a nawet nie będzie ulegała wypadkom. Wstępne założenia makrobiotyki prawdopodobnie powstały na przełomie XVII i XVIII w Japonii, w pierwszej …

Paramedycyna
Konchowanie uszu

Konchowanie uszu (także świecowanie) to niekonwencjonalna praktyka medyczna polegająca na zapalaniu rurki z materiału nasączonego woskiem, nazywanej świecą, i umieszczaniu jej w przewodzie słuchowym. Zabieg rzekomo ma oczyszczać uszy z woskowiny i innych zanieczyszczeń, a także być pomocny w leczeniu innych przypadłości, m.in. kataru siennego, bólów głowy, zapalenia zatok przynosowych, …